معرفی سنگ های گوناگون در طبیعت و روش درست شدن انها

سنگ‌ها

سنگ‌ها، جسم های طبیعی سخت‌شده‌ای می‌باشند که از یک یا چند کانی به‌وجود آمده‌اند. سنگ‌ها شکل های مختلفی دارندکه به این گونه می‌باشند: سنگ‌های آذرین، سنگ‌های رسوبی، سنگ‌های دگرگون شده و سنگ‌های آذرواری.

سنگ‌های آذرین:

این سنگ‌ها از یخ زدن ماگما (ماده‌ی مذاب) حاصل میشود. مدل های  سنگ‌های آذرین به این شکل است:

۱- بدون فسیل بوده و فاقد چینه‌بندی هستند.

۲- همگن و توده‌ای بوده و فاقد هر نوع جهت‌یافتگی می‌باشند.

۳- کانی‌های تشکیل‌دهنده‌ی این سنگ‌ها معمولاً سیلیکات‌ها هستند.

۴- کانی‌های کوارتز، فلدسپات و میکای سفیدرنگ سنگ‌های آذرین را روشن نموده و کانی‌های الیوین، پیروکسین، آمفویبولیت و بیوتیت (میکای سیاه) رنگ سنگ‌های آذرین را تیره می‌کنند.

۵- از منظر شیمیایی و کانی‌شناسی معمولاً دارای بلور هستند.

۶- معمولا همه ی سنگ‌های آذرین دارای فلدسپات و کانی‌های آهن و منیزیم‌دار هستند و خیلی از آن‌ها کوارتز دارند. سنگ‌ها و کانی‌های گوناگون در مقابل عوامل هوازدگی مقاومت یکسانی ندارند. کوارتز در برابر آب و اسیدها مقاوم است و هوازدگی شیمیایی برای آن رخ نمی‌دهد و از آنجایی که سختی زیادی هم دارد، هوازدگی مکانیکی نیز بر روی آن بی‌تأثیر است. بدین ترتیب بلورها، ذرات یا توده‌های کوارتز در بین دانه‌های ماسه تقریباً بدون تغییر باقی می‌ماند و صرفاً ممکن است در اثر عوامل فرسایش، ریزتر گردند. از طرف دیگر فلدسپات‌ها، میکاها و کلسیت‌ها تحت‌تأثیر عوامل هوازدگی مکانیکی و شیمیایی قرار می‌گیرند. هوازدگی مکانیکی این مواد را به سنگ‌ریزه و ماسه و هوازدگی شیمیایی آن‌ها را به دانه‌های بسیار ریز در حد رُس مبدل می‌نماید.

مواد تشکیل شده از تخریب سنگ‌ها که معمولا در نتیجه‌ی هوازدگی است، ماندگاری کمتری دارد و عواملی مانند آب، باد و یخچال‌های طبیعی آن‌ها را حمل می‌نمایند و به داخل دریاها می‌ریزند و سنگ‌های جدیدی از این مواد حاصل می‌شوند که به آن‌ها «سنگ‌های رسوبی» می‌گویند. لذا می‌توان نتیجه گرفت که سنگ‌های رسوبی معمولاً از موادی به‌دست می‌آیند که پیش‌تر در ترکیب سنگ‌های دیگر بوده‌اند.

سنگ‌های رسوبی:

این حجم از سنگ‌ها از رسوب کردن مواد ایجاد شده سنگ‌ها در دریاها تشکیل میشود.

خصوصیات سنگ‌های رسوبی بدین شرح‌اند:

۱- لایه‌لایه هستند و در روی زمین به حالت نوارهای موازی دیده می‌شوند.

۲- معمولاً دارای فسیل (ماکروسکوپی یا میکروسکوپی) هستند.

۳- اجزای تشکیل‌دهنده‌ی سنگ‌های رسوبی با ماده‌ای چسبنده به یکدیگر اتصال می‌یابند.

۴- غالباً درجه‌ی سختیشان کمتر از ۵ است.

۵- دارای بلورهای هم‌جنس هستند؛ مانند: کربنات‌ها، گچ و نمک‌ها.

سنگ‌های دگرگون شده:

گرما برای اب شدن سنگ ها در عمق ۲۰ کیلومتری، کافی است و ایجاد هوازدگی در زمین انجام میشود، اما در فاصله‌ی این دو حد در اثر بروز پدیده‌هایی از قبیل رسوب‌گذاری و جنبش‌های کوه‌زایی برخی از سنگ‌ها دچار تغییرشکل می‌شوند و در محیطی جدید و تحت تأثیر شرایط تازه، حالتی ناثابت پیدا نموده و تغییر می‌کنند. چنین سنگ‌هایی را «دگرگون‌شده» می‌نامند.

عواملی مانند گرما، فشار و یا قشار و گرما باهم در دگرگون شدن سنگ‌ها تأثیرگذار هستند. به عنوان مثال: سنگ‌های مرمر، گنایس و کوارتزیت که به ترتیب از جنس سنگ‌های رسوبی،آذرین و ماسه‌ی سنگی رسوبی هستند، همگی تحت فشار و حرارت دگرگون شده‌اند.

سنگ‌های آذرآواری:

‌سنگ‌های آذرآواری عبارتند از: موادی که از دهانه‌ی آتش‌فشان‌ها خارج شده و در هوا انتشار می‌یابند و در سطح زمین یا در کف دریاها رسوب می‌نمایند که البته به آن‌ها «توف» نیز گفته می‌شود. توف‌ها ممکن است با مواد رسوبی مخلوط باشند. نوع ترکیب سنگ رسوبی، ضابطه‌ی تمایز دادن توف‌های مختلف را تشکیل می‌دهد. توف‌ها به منظور ساختمان‌سازی (سنگ پی یا پی‌های سنگی و دیوارسازی) به کار می‌روند.

توف‌ها رنگ های مختلفی دارد که یکی از ان ها  به رنگ‌های سبز و فیروزه‌ای است، به شکل بزرگی در رشته‌کوه‌های البرز وجود دارد. در شکل بعد می‌توانید نمودار تشکیل سنگ‌ها را مشاهده نمایید.

توسط | ۱۳۹۸-۳-۲۳ ۰۵:۴۲:۴۸ +۰۰:۰۰ خرداد ۲۳ام, ۱۳۹۸|دسته‌بندی نشده|